سلام دوستان
"در جست و جوی حسن" عنوان کتابی ست که اخیرا فرصت خواندن آن را پیدا کردم. داستان واقعی کتاب – مانند عنوان آن – غیر متعارف و جالب است. ماجرا از این قرار است که یک خانواده به ظاهر متوسط آمریکایی که قبل از انقلاب مدتی در ایران زندگی می کرده اند، پس از سالها تصمیم می گیرند دوباره به ایران سفر کنند. انگیزه این سفر - که یکی از نکات جالب داستان را تشکیل می دهد و قلب ماجراست -
یافتن خدمتکار سابقشان به نام حسن است که پس از گذشت بیست و اندی سال هنوز خاطرات جالبی که از او و ایران دارند و احساس عمیق عاطفی آنان نسبت به این فرد و خانواده او زنده باقی مانده است . نداشتن هیچ نشانی از حسن و دغدغه هایی که از آمدن به ایران و عواقب احتمالی این سفر دارند سفر آنان را به یک داستان ماجراجویانه تبدیل می کند که خواننده را تا مدتی در فضای تعلیق حاکم بر داستان غوطه ور نگه می دارد. ماجرا که از قول یکی از پسران خانواده روایت می شود از دلایل شکل گیری تصمیم به سفر آغاز و سپس با شرح وقایع و حوادث طول سفر ادامه می یابد. در این بین نویسنده گهگاه و به تناسب موضوع، دقایقی به خاطرات گذشته از زندگی در ایران بازگشت – فلش بک – می کند. سفر در زمان ریاست جمهوری آقای خاتمی انجام شده و به این بهانه جا به جا در مورد شرایط سیاسی ایران معاصر اظهاراتی بیان می شود. اما آنچه گاهی و اندکی موجب تعجب می شود این است که چطور بعضی از این اظهار نظرات در مورد مسایل سیاسی ایران از زیر تیغ ممیزی جان سالم به در - در اصل به چاپ! - برده اند. یک نکته جالب این که در قسمتی از سفر، مادر خانواده که از نظر شخصیت و منش فردی قوی و تاثیر گذار به نظر می رسد، با اصراری که خود برای این کار دارد با خواهر آقای خاتمی دیدار و گفت و گو می کند. در طول روایت و به فراخور شرایط زمانی و مکانی، موضوعاتی در باب مسایل فرهنگی، تاریخی، مذهبی و اجتماعی ایران مطرح می شود که ممکن است گاهی با برانگیختن حس غرور و افتخار – و نیز حسرت - خواننده ایرانی همراه شود. نکته جالب دیگر احساس عاطفی عمیق اعضای این خانواده نسبت به خدمتکار سابق خود و همسر و فرزندان اوست که سالیان سال پا برجا مانده و نهایتا نیز آنان را به این سفر - از دید آنان - مخاطره آمیز می کشاند. این نکته ای قابل تامل است چرا که نمونه این ارتباط عاطفی را - که به چنین ماجراجویی هایی منجر شود - در بین ما شرقیان مدعی عشق و عاطفه نیز به ندرت می توان یافت، آن هم نسبت به یک خدمتکار که متاسفانه شاید از دید خیلی ها چنین شانی ندارد. البته به عادت مالوف می توان از منظری بدبینانه هم به قضیه نگاه کرد و موضوع را به تلاش برای جاسوسی و ... نیز نسبت داد(توهم توطئه؟)!!! قضاوت با خوانندگان کتاب.
در مجموع کتاب دیدی مثبت در مورد ایران ارایه می کند و از جنبه های مختلفی ایران و ایرانی را معرفی می کند. به نظر می رسد خواندن این کتاب - با موضوعی که در نوع خود کم نظیر است - و آشنایی با برداشتهای و نگرشهای یک انسان غربی – که البته با ایران نا آشنا هم نیست - نسبت به مسایل مختلف ایران خالی از لطف نباشد. برای شخص من که لذت بخش و جالب بود.
حق نگهدارتان.
