در درون همه ما یک حس ازادگی و عدالت خواهی است.در این کلام حرفی نیست که این حس برای تاثیر خارجی نیاز به منطق و مصلحت سنجی دارد.اما مصیبت نیز از همین جا شروع میشود بعد از مدتی دیگر خبری از ان ارمانها نیست.احساسات پاک به گوشه ای میخزد و فقط محافظه کاری میماند و قبرستانی از ارزوهایی که زمانی سر اغاز حیات ما بود.
