« اردیبهشت ۱۳۸۶ | صفحه اصلی | تیر ۱۳۸۶ »
دوم و سوم خرداد ماه هر یک برای من یاد اور خاطرات زیادی است.تقارن ایندو را به فال نیک میگیرم و همین را بهانه ای میکنم برای یادداشت امروز خویش.فراگیر بودن افکار و اندیشه هایی که در دوم خرداد مطرح شد و سیل عظیم جوانانی که بخشی از هویت خویش را در این حرکت جدید میدیدند موجب شده بود طیف وسیعی از گروههای مختلف مردم ایران در این
"نان" درسنت دیرینه ما همیشه از احترام و قداست برخوردار بوده است.بارها تکه های در زیر دست وپا افتاده از ان را جمع کرده ودر گوشه ای گذاشته ایم.معلوم است که قصد ما از این کار فقط رعایت حرمت خود نان بوده است نه مثلا برای تمیزی کوچه یا رعایت بهداشت محیط اجتماعی.اما نمی دانم چرا وقتی جوانان و نوجوانان دختر وپسری که به خاطر دهها عامل
 |
سلام بچه ها
دوستان فقط یک وبلاگ نیست این را من با تمام وجود لمس میکنم . نه بخاطر فرمتش و نه بخاطر مطالبش که در این دو هرجند طراوتی
جهرمیهایی که به جبر زمانه بیرون از جهرم زندگی می کنند به خصوص اگر راهشان هم دور باشد شاید هر از چند ماهی بتوانند سری به جهرم بزنند. این موضوع البته اگر هزار عیب هم داشته باشد این حسن را دارد که انسان تغییرات شهر را به خوبی احساس میکند.
سالهای خیلی قبل، گاه اگر مهمانی غیر جهرمی داشتیم تُل کوهک و منظر آن به شهر از اولین جاهایی بود که تماشایش میبردیم. واقعا منظرهای استثنایی بود. ترُکهایی که تمام شهر را پوشانده بودند و در خطوطی سبز و منظم تمام شهر را به زیر سایه خود برده بودند.
سلام دوستان
"گوگل" به عنوان یکی از سایتهای اینترنتی خلاق، پیشرو و پر طرفدار، برای بسیاری از کاربران اینترنت شناخته شده است. این سایت علاوه بر برخورداری از یک موتور جست و جوی پر قدرت و مفید، در سالهای اخیر اقدام به ارایه خدمات و امکانات کم نظیر و یا بعضا بی نظیری به کاربران خود کرده است که محبوبیت آن را صد چندان کرده است. از آن جمله می توان به سرویس پست الکترونیک Gmail و یا Google Earth اشاره کرد که استفاده کنندگان فراوانی دارد. در اینجا قصد دارم به
چهارده خرداد سال را نمیتوانم هرگز فراموش کنم. سال اول و ترم دوم دانشگاه بودم. یاد م هست که چند روز قبلتر به جهرم رفته بودم و شب چهاردهم داشتم با اتوبوس به تهران برمیگشتم. همه میدانستند که حال امامخوب نیست و در طول هفتهای که گذشته بود بارها از مردم خواسته شده بود برای سلامتی ایشان دعا کنند. آنهایی که نفوذ و کاریزمای امام را تجربه کردهاند میتوانند درک کنند که
محمد نزد همه دوستان عزیز بود.نقطه اشتراک خیلی ها بود.محمد سازی نبود که خودش را به نوای دلخواه هر کس کوک کند!پس راز با همه بودن و همه با اوبودن در چه بود؟این جواب پاسخ های زیادی دارد مانند احترام وعزتی که برای دیگران قائل بود اما اشاره من فقط به باور داشتن دیگران نزد اوست.شاید بی آنکه بویی از این حسی که از او نزد خود دارم در دیگران هم برده باشم یا بدانم اطمینان دارم که اگراز دوستان سوال کنم همه تصدیق خواهند کرد که این حس را از او داشته اند حس باورداشتن آنها نزد محمد.دوستان را آنچنان که بودند می پذیرفت و با بلند نظری با بالاترین تواناییش به آن شخص می نگریست و باورش داشت.هرکسی را مودبانه با بالاترین القاب و عنوانی که داشت بی خساست خطاب می کرد.(یادش گرامی)
اگرعادت احترام به دیگران در رفتار محمد - که مهرداد عزیز از آن یاد کرده - را بشود بنوعی مرتبط با حس اعتماد به نفس او و نگاه همواره مثبتش دانست ، جا دارد به یک مورد در همین رابطه اشاره کنم ؛
نگاه محمد به اتفاقات زندگی را همیشه می شد نگاه کسی خواند که میخواهد حتی از یک رویداد ولو بظاهر غیرمطلوب هم حتما درسی گرفته باشد . شاید به این خاطر که نمی خواست با تلقی کردن آن رویداد صرفا تحت عنوان یک اتفاق ناخوشآیند ، از معدود جنبه های مثبت نهفته آن غافل مانده و ساده از کنارش گذشته باشد. حفظ این نگاه مثبت در همه مراحل البته کار خیلی ساده ای نیست ولی محمد بی هیچ شکی ، مرد عمل بود.
در سخت ترین روزهای بیماریش ، تعبیری که او از آن وضعیت حاد و جانفرسا داشت ، شنیدنی و تایید دیگری بر همین موضوع است. اولین بار توصیف بیماریش را از نگاه و زبان خود او با این دو جمله ساده شنیدم : « این هم بالاخره یک روندی در زندگی « ما » هست که باید ازش بگذریم ، مثل بقیه مرحله های دیگه . انشالله مشکلی نیست ».
هر چند محمد با همان حس اعتماد به نفس همیشگی ، از « روند » بودن وضعیت خود می گفت تا ضمن آرامش بخشیدن به دیگران ، خود را اینبار آماده کند تا از این سخت ترین آزمون ، بهترین درس زندگیش را فراگیرد ، حیف که این « روند» در کوتاه زمانی از ادامه بازایستاد تا او را به آخر رساند و اینبار هم از او، همان نگاه مثبت در آن جمله بر جا بماند.
فرصت های مقام و قدرت و رو آمدن در دست گروه ها طایفه ها هم مسلکان و... در مقیاس های کوچک و بزرگ در شهر و دهستان تا سطح های بالاتر می آیند و می روند. سوال این است ایشان در این ایام به کام خویشند یا به کام مردم ؟ بار خویش می بندند یا بار مردم سبک می کنند؟در ملک و باغ مستاجری می کنند که نه رحمشان بر شاخ و برگ باغ آید و نه ترسشان به هوای چیدن میوه از بن کندن درختان و آینده مرز و بوم ؟ و یا باغ و ملک خویش می پندارند و چون مال خوداست عزیزش دارند و امروز که قرعه اداره به نام ایشان است تا فردا که برای دگریست به سلامت نگاهش دارند و درختان را قوت
سلام دوستان در سالگرد عروج معلم بزرگ انقلاب، جا دارد یاد این بزرگ مرد تاریخ احیای دین و روشنفکری دینی، کسی که
دین و مذهب را به گونه ای دیگر باز خوانی کرد و عامل گرایش بسیاری از افراد به خصوص جوانان به مذهب و ارزشهای دینی بود را گرامی بداریم. کسی که افکار و دیدگاههایش نه تنها نسل پیش از ما، بلکه نسل ما و نسلهای پس از انقلاب تاکنون را، عمیقا تحت تاثیر قرار داد و می دهد. بزرگ مردی که مشخصه های اصلی او باور واقعی به دین و نقش نجات بخش آن، خلوص نیت، برخورداری از عشق و احساسات انسانی و پایمردی و تسلیم ناپذیری بود. آن که دلسوز واقعی دین و مذهب بود و به خاطر ظلمی که بر دین می رفت و جهالتها، خرافات، تعصبات و سو ء استفاده هایی که از دین می شد خون دلها می خورد. روحش شاد و درجاتش متعالی باد. حق نگهدارتان
این صفحه حاوی تمام نوشته هایی که به دوستان در خرداد ۱۳۸۶ ارسال شده می باشد. نوشته ها بر حسب قدیمی تر به جدید تر فهرست شده است.
آرشیو قبلی اردیبهشت 1386 می باشد.
آرشیو بعدی تیر 1386 است.
در صفحه اصلی و یا با دیدن آرشیو می توانید موارد خیلی بیشتری پیدا کنید.
