دوستان

سلام به همگی دوستان. به قول مولوی مدتی این مثنوی تاخیر شد شاید این وقفه هم از جنس همان تاخیرهای مثنوی باشد نمیدانم . قبض و بسط های احوال ما انسانها چیزی است که همه ما تجربه های ان را داریم.راستش در قبضی بودم که دل و دماغ بسیاری از کارها را نداشتم. در هر حال ما به دوستان قولی داده بودیم و باید اینجا دوستانه معذرت خواهی کنم.البته بقیه دوستان هم جنب و جوشی نداشتن شاید این به روحیه ما ایرانی ها بر میگرده که حوصله کار جمعی نداریم.شاید هم هر کسی گرفتار کار خودش است و شاید هم .....در هر حال بگذریم. امید وارم بتوانم درگرم کردن این محفل سهمی داشته باشم.تا بعد