سال پیروزی انقلاب اولین سال دوره متوسطه من در دبیرستان اسلامی به مدیریت مرحوم دهدشتی و جناب اقای بخشی بود.تصاویر تلویزیونی ان زمان و حال وهوای شهر جهرم با پلاکاردها و نوع شعارهایی که داده میشد نشان میداد دور و بر هسته اصلی انقلاب لایه های گوناگون خود را یافته و حد اقل هر یک بخشی از ارمانهای خویش را در ان می دیدند.روزها و ماهها و سالها میگذشت.برخی رفتند و برخی رانده شدند. نمیدانم کسانی پیدا میشوند فیلم اخراجی های 2 و3 و4....را بسازند؟؟
چندی پیش از خانم فروغ جهانبخش استاد یار مطالعات اسلامی در دانشگاه کلوبین کانادا در وصف فضل الرحمان متفکر مسلمان نوگرای پاکستانی خواندم که جالب بود.وی می گوید: به نظر من در مجموع سرگذشت فضل الرحمان نمونه ای است از سرگذشت روشنفکران مسلمانی که گرفتار غضب دو جانبه " قدرتمندان دینی " و " قدرتمندان سیاسی " قرار میگیرند.
پول از منابع قدرت است و حذف رقیب از خاصیت قدرت .آنکس که مخالف حضور سرمایه است در تلاش برای حفظ حیطه قدرت خویش و خالی بودنش از رقیب است. ؟!
اینکه شعارها و آرمانهای ابتدای انقلاب در ارتباط با سرمایه دار ستیزی و حذف غیر مذهبیان –مذهب به روایت فاتحان- ریشه ای دینی یا ایدئولوژیک –چپی یا راستی-داشته است موضوع بحث نیست.اما نگاه به توده انقلابیون و مردم که نقش نیروی
در درون همه ما یک حس ازادگی و عدالت خواهی است.در این کلام حرفی نیست که این حس برای تاثیر خارجی نیاز به منطق و مصلحت سنجی دارد.اما مصیبت نیز از همین جا شروع میشود بعد از مدتی دیگر خبری از ان ارمانها نیست.احساسات پاک به گوشه ای میخزد و فقط محافظه کاری میماند و قبرستانی از ارزوهایی که زمانی سر اغاز حیات ما بود.
دوم و سوم خرداد ماه هر یک برای من یاد اور خاطرات زیادی است.تقارن ایندو را به فال نیک میگیرم و همین را بهانه ای میکنم برای یادداشت امروز خویش.فراگیر بودن افکار و اندیشه هایی که در دوم خرداد مطرح شد و سیل عظیم جوانانی که بخشی از هویت خویش را در این حرکت جدید میدیدند موجب شده بود طیف وسیعی از گروههای مختلف مردم ایران در این
یکی از دوستان قدیمی در سفری که چند روز پیش به جهرم داشتم سوالی از نوشته قبلی من با عنوان" زمین دیگری" کرد که به نظرم رسید خوب است ریشه ان بحث را کاملتر بیان کنم.شکی نیست که ادیان و پیامبران وکتابهای اسمانی برای هدایت انسان امده اند.اما گاه در دید مومنین طوری به انسان نگاه میشود که گویی هدف ان است که انها وسیله ای باشند برای رونق دین خدا.این گروه وقتی انسان خطا کاری را میبینند بیشتر ناراحتی ایشان بخاطر زیر پا گذاشتن احکام خداست تا دلسوزی برای خود فرد خطا کار.انچه من از روش انبیا در قران کریم جمع اوری کرده ام و در چندین بحث در جلسه ای در تهران ارایه دادم این است که سیره ان بزگوران خلاف این امر است.در ایات مختلفی میبینیم خداوند از دلسوزی زیاد و حرص فراوان پیامبر گرامی از عدم هدایت انسانها سخن گفته اما من هیچ جا ندیدم غصه خدا و دین او را بخورد.هر جا غصه ای است اندوه بر بی خدایی و بی دینی انسان هاست.گویی عده ای دغدغه بازار کسادی خدا را دارند با ان که میدانند همه زحمت انبیا برای هدایت انسان بوده است و خداوند بارها در قران کریم به زبانهای مختلف ازعبادت و هدایت مخلوقات اظهار بی نیازی کرده.
سلام
انقلاب که شد سن زیادی نداشتم اما به خوبی یادم می آید جلسات مملو از جمعیت و مساجد پر ازنمازگزار .مساجدی بودند که هرگز پیش ازآن این جمعیت ها را در خود ندیده بودند.. امامزاده ابراهیم جلسات درس و جمعیت مملو آنرا بخاطر می آورید که برای کودکان و نوجوانان ترتیب می یافت ؟ فکر می کنم با عنوان درس هایی از قران به سبک درس های آقای قرائتی و معلمش هم شیخی توحیدی نام بود .خلاصه زمان زمان رونق این جلسات بود . در تلوزیون هم آقای قرائتی درس هایی از قران میداد و همینطور آقای راستگو که با ذوق خاصی که داشت در برنامه کودک با بازی با کلمات درس دین و قران میداد .همین ماه رمضان با دیدن برنامه درس هایی از قران آقای قرائتی به این فکرکردم برنامه ای بوده است بدون تعطیلی و این آقای قرائتی هر چند با مقامات و مناصبی که حول و حوش همین قضیه داشته است همچنان معلم درس هایی ازقران مانده است.
لینک مرتبط: پای منبر شیشه ای (گزارش خوبیه حتما بخونید.)